Jako pierwsi walory szynszyli docenili Indianie Chincha żyjący w Chile na dużych wysokościach Andów. Od nich pochodzi nazwa gryzoni (słowo z języka hiszpańskiego o znaczeniu Mały Chincha). Plemię to wykorzystywało skórki szynszyli do wykonania okryć wierzchnich, które długo trzymały ciepło tak potrzebne na dużych, górskich wysokościach. Indianie Chincha podbici zostali przez Inków, którzy szybko poznali się na wartości futer tych zwierząt, czyniąc z nich towar luksusowy, przywilej arystokracji. Historia szynszyli i jej tragicznego losu sięga daleko wstecz, aż do szesnastego wieku, naznaczonego podbojami hiszpańskimi, obejmującymi między innymi terytorium będące we władaniu Inków. Hiszpańscy najeźdźcy zachwyceni delikatnością i pięknem owych skórek przywieźli gryzonie do Europy. Od tamtej pory nie zaznały one spokoju i zabijane dla futra uległy niemal całkowitej zagładzie. Dopiero w 1918 roku ustanowione zostało prawo zakazujące zabijania szynszyli w ich środowisku naturalnym.
W Polsce hodowla szynszyli została zapoczątkowana w 1956 r przez Władysława i Elwirę Rżewskich którzy z Kanady sprowadzili pierwszą parę szynszyli i w Grywałdzie koło Krościenka założyli pierwszą hodowlę tych zwierząt. Gdy po kilku miesiącach sprowadzili kolejnych 15 par (również z Kanady), powstała pierwsza polska ferma szynszyli. Stopniowo hodowla tych zwierząt została upowszechniona w całym kraju.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz